Αποχρώσεις

Αποχρώσεις

Off

Θέλει εγρήγορση και πρωτοτυπία ο τουρισμός

Την τελευταία δεκαετία πάνω κάτω, τα Γιάννενα και η Ήπειρος έχουν αποκτήσει έναν βηματισμό, έχουν βρει ρυθμό στην προώθηση του τουριστικού τους προφίλ και την προσέλκυση επισκεπτών. Σε αυτό συμβάλλουν οι ενέργειες πολλών φορέων που δείχνουν μάλιστα και δείγματα συνεργασίας, ενώ έχει γίνει καλή δουλειά και στην αξιοποίηση χρηματοδοτικών εργαλείων, κυρίως από ευρωπαϊκούς πόρους.
Το σημαντικότερο που έγινε είναι ότι και η πόλη των Ιωαννίνων και η Ήπειρος συνολικά, έχουν αρχίσει να αποκτούν μια καθαρή εικόνα, αναγνωρίσιμη από τον δυνάμει επισκέπτη που δεν έχει αποφασίσει ακόμα πού θέλει να κάνει διακοπές ή πώς θα αξιοποιήσει ένα διήμερο.
Το να έχεις διαμορφώσει μια εικόνα για τον εαυτό σου όπως θα έλεγαν οι επικοινωνιολόγοι, είναι το ήμιση του δρόμου που πρέπει να διανύσεις. Και δεν είναι καθόλου εύκολο να το κάνεις. Το άλλο μισό είναι να μπορείς να επιβεβαιώσεις κιόλας την εικόνα που έχεις πλάσει.

Κοντά στην εικόνα 

Στην πράξη, ο επισκέπτης της πόλης σήμερα θα συναντήσει κάτι που είναι κοντά στην εικόνα που είχε πλάσει. Μάλιστα ενδέχεται να βρει και περισσότερα από όσα περίμενε. Έχουν προστεθεί μνημεία, μουσεία, διαδρομές, υπηρεσίες που δεν είναι ακόμα πολύ γνωστές και ο επισκέπτης τα συναντά μπροστά του και ικανοποιείται περισσότερο. Για παράδειγμα το Κάστρο δημιουργεί με τη ζωντάνια του μια πρωτόγνωρη αίσθηση σε όποιον έχει γνωρίσει ως σήμερα μόνο τείχη και πολεμίστρες ανά την Ελλάδα του. Αλλά και η εγγύτητα του φυσικού περιβάλλοντος στην πόλη είναι μία πρωτότυπη εμπειρία σε σχέση με άλλες πόλεις στις οποίες κυριαρχεί το τσιμέντο και η γνωστή άναρχη δόμηση. Ανάλογα, μία βόλτα στις παραλίες της Ηπείρου είναι μία πραγματική ανακάλυψη για όσους είχαν περιοριστεί στα συνήθη των τουριστικών οδηγών.

Καινοτομία

Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν πολλά για να γίνουν. Και είναι από εκείνα που βαθμιαία θα αποτελούν έναν όλο και πιο καθοριστικό παράγοντα.
Το θέμα των σκουπιδιών για παράδειγμα, στο μέλλον μπορεί να γίνει καθοριστικό. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση με τη ρύπανση σε κάθε ραχούλα ή σε κάθε παραλία. Η διαχείριση των απορριμμάτων για παράδειγμα, στο  μέλλον μπορεί να αποτελέσει ένα πραγματικό πλεονέκτημα για την περιοχή μας. Αν φυσικά το καταφέρουμε…
Πού υστερούμε; Μοιάζει λίγο να έχουμε κάτσει, να μην έχουμε φόρα. Δεν ψαχνόμαστε, δεν δοκιμάζουμε, δεν καινοτομούμε. Δεν είναι απλό θέμα διάθεσης. Το πώς θα χειριστούμε την ανάγκη ενός πεζοπόρου για ένα μονοπάτι με σύγχρονη σήμανση ή το δικαίωμα του ανάπηρου για πρόσβαση, αλλά και το πώς θα δημιουργήσουμε νέες «πράσινες» υποδομές, είναι όλα στοιχεία μία νέας αντίληψης για τον τόπο μας. Στοιχεία που θα γίνονται προφανώς αντιληπτά και ως πλεονεκτήματα από τον επισκέπτη. Αν δεν παραμείνουμε σε εγρήγορση, όμως σύντομα θα δούμε ότι δεν θέλει και πολύ, για να μείνουμε πίσω. 

 

Το τέλος του «μικρού»

Ο ΕΝΦΙΑ είναι κυριολεκτικά και συμβολικά το τέλος μιας μακράς παράδοσης προστασίας της μικρής ιδιοκτησίας. Η Ελλάδα της αντιπαροχής, του «πάνω σπίτι, κάτω μαγαζί» και του προικώου, αλλά και η Ελλάδα του μικρού αγροτικού κλήρου, όπου ήταν αυτονόητο ότι δεν χωρά φορολογία, δέχτηκε ένα πολύ σκληρό χτύπημα με τον νέο φόρο μετά την κρίση. 
Σήμερα δεν είναι σίγουρο ότι αυτός ο φόρος θα είναι παροδικός. Από πολλές πλευρές ακούγεται ότι θα πρέπει να παραμείνει ως φόρος επί των ακινήτων, αλλά να αλλάξει μορφή και να γίνει πιο «δίκαιος». Να περάσει για παράδειγμα στους δήμους κατευθείαν ώστε  να υπάρχει και ανταποδοτικότητα. Οι ίδιες οι αντιλήψεις άλλωστε που καθιερώθηκαν με την αρχή της εφαρμογής του, ότι στα ακίνητα κρύβεται μία τεράστια περιουσία που «λιμνάζει», δείχνει μία διάθεση αξιοποίησης αυτής της περιουσίας και στο μέλλον. 
Μοιάζει συνεπώς να τελειώνει η εποχή του μικροϊδιοκτήτη, όπως γίνεται ήδη και με τον μικροέμπορο ή τον μικροαγρότη που συνθλίβονται κάτω από το βάρος της φορολόγησης ή του νέου ασφαλιστικού.
Κι άντε να γίνουμε, όπως λένε, κι εμείς σύγχρονοι με τις αντίστοιχες νόρμες της προηγμένης Δύσης. Θα τα καταφέρουμε όμως ή θα διαλύσουμε στο μεταξύ κι ότι ακόμα ήταν συνεκτικό και άντεχε; Μήπως αυτό το χτύπημα στο «μικρό» της οικονομίας, ανοίξει πληγές που δεν τις υπολογίζουν οι οπαδοί των μεγάλων μεταρρυθμίσεων; Ερωτήματα μόνο, σε ένα πεδίο που κανείς δεν θέλει να δώσει απαντήσεις και όλοι βγάζουν λαγούς από καπέλα, για τη «σωτηρία» της χώρας…

 

Γράφει ο ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ

fkaramitsos@yahoo.gr

Powerd By  

Εκδοτης & Διευθυντης:
Φωτεινή Τζέκα - Παπαγεωργίου