Αποχρώσεις

Η ανάπτυξη έρχεται με ποδήλατο

Off

Στη σύσκεψη των δημάρχων με τον πρόεδρο της ΝΔ το Σάββατο όλοι ζητούσαν από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, δρόμους και οδικούς άξονες. Ιόνια Οδό, σύνδεση με Πρέβεζα ή Κακαβιά, νέος άξονας Ηγουμενίτσα – Τεργέστη. Το λογαριασμό βέβαια όλων αυτών των έργων δεν τον έβαλε κανείς πάνω στο τραπέζι. Και ο Κ. Μητσοτάκης απέφυγε να φτιάξει έναν πρόχειρο προϋπολογισμό με όλα αυτά τα αιτήματα. Γιατί αν το έκανε αυτό σε κάθε περιφέρεια που επισκέπτεται θα φαινόταν κι ότι δεν υπάρχουν κονδύλια για όλα αυτά τα έργα.

 

Αυτό δεν σημαίνει ότι τα αιτήματα είναι άδικα. Αντιθέτως… Η άρση της οδικής απομόνωσης της ελληνικής επαρχίας συζητιέται από το Μεσοπόλεμο κιόλας, αλλά έναν αιώνα μετά σχεδόν, ούτε καν το δρόμο Αθήνα – Θεσσαλονίκη δεν φτιάξαμε. Ας το σημειώσουν αυτό όσοι ψάχνουν να βρουν τι σημαίνει «υπεύθυνη» διακυβέρνηση, διαχρονικά.

 

Και τι να κάνουμε, θα αναρωτηθεί κάποιος. Σωστά. Βράζουμε στο ζουμί μας και περιμένουμε πότε θα τελειώσουν τα βασικά για να πάμε στα… περιττά. Τα οποία περιττά είναι όλα αυτά που περιλαμβάνονται πλέον στον όρο «βιώσιμη κινητικότητα», στις νέες συνθήκες ζωής για τις οποίες παλεύουν όλοι στον προηγμένο κόσμο.

Παράδειγμα, μία έρευνα αποκαλύπτει ότι ο αριθμός των ποδηλάτων στην Κοπεγχάγη είναι πλέον επίσημα μεγαλύτερος από τον αριθμό των αυτοκινήτων (Ναυτεμπορική).

 

Και το θέμα δεν είναι το ποδήλατο, γιατί ποτέ δεν θα φτάσουμε το επίπεδο της Κοπεγχάγης. Το θέμα είναι η έγνοια που δείχνουν, ο σχεδιασμός τους. 

Στην πρωτεύουσα της Δανίας καταγράφουν τους αριθμούς των ποδηλάτων εδώ και δεκαετίες, και 20 ηλεκτρικοί αισθητήρες σε όλη την πόλη αυτοματοποιούν τη μέτρηση του αριθμού των ποδηλάτων που κυκλοφορούν στους δρόμους. 

Και η καταγραφή της κυκλοφορίας των ποδηλάτων είναι μόνο μία πτυχή του στόχου της κυβέρνησης να ενθαρρύνει περισσότερο την αστική ποδηλασία, όπως διαβάζουμε. Στόχος το 2025 να γίνεται το 50% του συνόλου των μετακινήσεων με ποδήλατα. 

 

Όπως φαίνεται, το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η στόχευση. Η οποία απλώς δεν υπάρχει. Δεν έχουμε κανέναν στόχο. Το μόνο που θέλουμε είναι δρόμοι, έργα, ανάπτυξη και δουλειές. Και όλα τα άλλα, όπως η ποιότητα ζωής ή το κόστος ζωής, είναι σε δεύτερη μοίρα. Κάτι που δείχνει τελικά και γιατί είμαστε πίσω ακριβώς και στους τομείς της ανάπτυξης και γιατί δεν έχουμε μεταξύ άλλων και δουλειές και οικονομία ισχυρή που να αντέχει τις κρίσεις. 

Γιατί να τρέχουμε να κάνουμε έρευνες και μελέτες ή να βάζουμε στόχους; 

fkaramitsos@yahoo.gr

Powerd By  

Εκδοτης & Διευθυντης:
Φωτεινή Τζέκα - Παπαγεωργίου