Αποχρώσεις

Αποχρώσεις

Off

Η συνεργασία για το Γεφύρι, παράδειγμα για το μέλλον

 

Δεν ήταν καθόλου αυτονόητη η συμφωνία μεταξύ επτά φορέων, υπουργείων, υπηρεσιών και άλλων, για την ανακατασκευή του Γεφυριού της Πλάκας που ανακοινώθηκε από την υπουργό Πολιτισμού το Σάββατο. Στην Ελλάδα ούτε δύο δεν μπορούν να συνεργαστούν μεταξύ τους. Και μπορεί αυτή η συμφωνία που περιγράφεται και σε προγραμματική σύμβαση, να αποτελέσει διαχρονικό και πανελλαδικό προηγούμενο.

 

Για να μην ευλογούμε όμως μόνο τα γένια μας, πρέπει να παραδεχθούμε ότι είναι και η ίδια η πραγματικότητα που πιέζει πια προς την κατεύθυνση της συνεργασίας. Σήμερα, δεν είναι εύκολο για κανέναν να πορευτεί μόνος του. Ειδικά στην περίπτωση μεγάλων έργων, που κινητοποιούν και μεγάλους χρηματοδοτικούς πόρους, είναι αυτονόητη πια η βάση συνεργασίας. Και ο λόγος είναι απλός: Γίνονται καλύτερα όλα, πιο αποτελεσματικά.

 

Παρ’ όλα αυτά, το ευρύτερο πλαίσιο, δεν είναι και τόσο θετικό όσο νομίζουμε. Στηρίζεται στον ανταγωνισμό, στην πίεση να προλάβεις, να είσαι πρώτος. Στην περίπτωση του Γεφυριού της Πλάκας και τα 5 εκατ. που θα απαιτηθούν, για παράδειγμα, νομίζουμε εδώ στην Ήπειρο, ότι δεν υπάρχουν στην υπόλοιπη Ελλάδα άλλες αντίστοιχες προτάσεις που θα ήθελαν να αξιοποιήσουν αυτούς τους πόρους;

 

Πώς όμως μέσα σε ένα ανταγωνιστικό πλαίσιο και σε καιρούς που όλα έχουν γίνει δύσκολα, μπορούμε να βρούμε κι έναν οδικό χάρτη που να καταλήγει σε σημαντικά έργα; Με τον αναλυτικό διάλογο, τον σχεδιασμό με ορίζοντα και τη συνεργασία που είπαμε. Αν καταφέρουμε να μείνουμε σε αυτόν τον δρόμο, τότε το αποτέλεσμα θα είναι κοινά αποδεκτό και θα προωθεί τη συμμετοχή όλων. Το έργο θα γίνεται κτήμα ευρύτερων πλειοψηφιών και το κυριότερο, θα είναι λειτουργικό, θα αφορά τη ζωή πολλών.

Ας το έχουμε υπόψη, όταν σχεδιάζουμε το μέλλον.

 

 

Η έκθεση και η αξία της αλήθειας

Από όταν γιγαντώθηκαν τα social media καταλάβαμε και τον βαθύτερο χαρακτήρα πολλών, μεταξύ αυτών ακόμα και φίλων μας. Γιατί πού είναι το κλειδί αυτής της συνεχούς, αέναης δυνατότητας δημόσιας έκφρασης: Στην έκθεση. Εκτίθεσαι όταν γράφεις εκεί έξω, ανοίγεσαι, αποκαλύπτεις μέρος του εαυτού σου.

 

Κάποιοι δεν κατανοούν καν την έννοια του προφίλ, του να παρουσιάζεις ένα τμήμα αυτού που είσαι ή εκείνου που θα ήθελες να είσαι. Και μπαίνουν με τα χίλια στη στροφή χωρίς να βλέπουν τι έρχεται. Κι αυτό που έρχεται είναι ότι οι άλλοι εκλαμβάνουν αυτό με το οποίο εσύ εκφράζεσαι, ως αληθινό, δεδομένο, στοιχείο του εαυτού σου.

 

Κι αυτό από μόνο του φυσικά δεν είναι κακό. Πρέπει όμως να γνωρίζεις τους όρους του παιχνιδιού, να τους έχεις αποδεχθεί και να είσαι έτοιμος να αναλάβεις την ευθύνη. Προφανώς και πολλοί είναι έτοιμοι να σε παρεξηγήσουν. Κάποιοι θα σε διαβάλλουν σκόπιμα και θα σε συκοφαντήσουν. Γιατί είναι κακοί άνθρωποι ή γιατί έχουν συμφέρον. Αλλά όλοι οι άλλοι θέλουν από εσένα που προθυμοποιήθηκες να εκτεθείς για να εκφραστείς, να πεις κάτι αληθινό. Εκτιμάται ακόμα η αλήθεια…

 

 

Γράφει ο ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ

fkaramitsos@yahoo.gr

Powerd By  

Εκδοτης & Διευθυντης:
Φωτεινή Τζέκα - Παπαγεωργίου