Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2021 07:52
Τελευταία Ενημέρωση: 20 Οκτωβρίου 2017
Αποχρώσεις

Αποχρώσεις

Off

Πώς η απλή αναλογική στους δήμους θα εκφράσει την κοινωνική δυναμική

Η συζήτηση για τον νέο «Καλλικράτη» και τις αλλαγές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση που θέλει να φέρει νομοθετική παρέμβαση της κυβέρνησης επικεντρώνεται στην αλλαγή του εκλογικού νόμου και την καθιέρωση της απλής αναλογικής. Κατά τα άλλα, μοιάζει το πολιτικό στελεχικό δυναμικό των δήμων να μην θέλει καμία αλλαγή. Υπάρχει βέβαια περιθώριο να συνεχιστεί η διαβούλευση στα κεντρικά ζητήματα και πρέπει να αναγνωρίσουν όλες οι πλευρές ότι ένα τέτοιο, είναι η αυτονομία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Που αυτονομία σημαίνει εξασφαλισμένοι οικονομικοί πόροι, περιθώρια για λήψη αποφάσεων.

 

Θα μπορούσε η απλή αναλογική να βοηθήσει, να ευνοήσει αλλαγές προς το καλύτερο σε δήμους και περιφέρειες; Ναι, μπορεί να γίνει κάτι. Κυρίως μέσα από την απελευθέρωση πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που θέλουν να εκφραστούν.

Το σημερινό σύστημα, έχει το χαρακτηριστικό να ευνοεί συμπαγείς και μεγάλες παρατάξεις που έχουν συγκεκριμένους άξονες πολιτικής και στηρίζονται στην ομοιογένεια στο εσωτερικό τους. Αυτό όμως επιτυγχάνεται ιστορικά λόγω της κομματικής σχέσης που έχει αναπτύξει η κάθε δημοτική παράταξη. Τι γίνεται σήμερα που έχει εμφανώς υποχωρήσει ο ρόλος των κομμάτων;

 

Αν το πιο δόκιμο μοντέλο σήμερα για τις τοπικές εξουσίες, καταλήγει να είναι μία ευρεία συμμαχία δυνάμεων που θέλει να ηγηθεί ενός δήμου, γιατί να μην υπάρχει ένα εκλογικό σύστημα που να ευνοεί  από την αρχή ως το τέλος τη δημιουργία τέτοιων συμμαχιών; Και γιατί όλα να μη γίνονται γνωστά εκ των προτέρων; Να ξέρει δηλαδή ο πολίτης, με ποιους θα συμμαχήσει ο δήμαρχος στο δημοτικό συμβούλιο στην περίπτωση που δεν εξασφαλίσει την πλειοψηφία στις κάλπες.

 

Προφανώς και η κριτική που ασκείται στον ΣΥΡΙΖΑ για προσπάθεια να δώσει δυναμική στις παρατάξεις του που έχουν χαμηλά ποσοστά στους δήμους, είναι εύλογη. Όλες οι μικρές παρατάξεις θα παίζουν μεγαλύτερο ρόλο αν εφαρμοστεί η απλή αναλογική. Αλλά δεν μπορεί να μείνουμε εκεί και να χάσουμε τη μεγάλη εικόνα που είναι η ανάγκη έκφρασης μίας πολύχρωμης και πολυπρισματικής κοινωνίας που σε τοπικό επίπεδο θέλει να εκφράζεται πλουραλιστικά κα όχι με τις παλιές, διαχωριστικές γραμμές.

 

Πολλοί ξέρουν την αλήθεια… και μας τη λένε

Στην αρχή της κρίσης ήταν οι αριστεροί, διαφόρων αποχρώσεων και καταγωγών, που κουνούσαν το δάχτυλο στους πολίτες, επιτιμητικά, για το πώς «αυτά κάνει ο καπιταλισμός», σίγουροι ότι γνώριζαν τον μηχανισμό των οικονομικών κρίσεων και βέβαιοι ότι με τη διαφώτιση του λαού, θα άλλαζε ρότα και το καράβι. Προς τα πού, άγνωστο.

 

Μετά μας ήρθαν οι «ευρωπαϊστές» που μας κουνάνε ακόμα το δάχτυλο, δείχνοντάς μας ότι δεν είμαστε «κανονική» χώρα και σίγουροι ότι αν επιστρέψουμε στην κανονικότητα όλα θα λυθούν εύκολα. Και η κατεύθυνση που δείχνουν είναι η πλήρης αποδοχή των μνημονίων, των καλών βέβαια εκείνων που υπογράφονταν πριν από το 2015 από πολιτικούς που έβαζαν «πάνω από όλα το εθνικό συμφέρον». Κι ας είχε μπατάρει το καράβι από το έρμα του απίθανου χρέους, κι ας είχε καταρρεύσει το πλήρωμα.

 

Υπάρχουν πολλοί που ξέρουν την αλήθεια και είναι έτοιμοι να τη μεταλαμπαδεύσουν και στους άλλους. Κυρίως σαν μετά Χριστόν προφήτες, βέβαια, σίγουροι για τις αναλύσεις ενός παρελθόντος του οποίου καμία ευθύνη δεν φέρουν. Πάντα από μακριά και εκ των υστέρων μπορείς να κατευθύνεις δεξιότερα τον Κουροπάτκιν. Και με τις αγαθότερες φυσικά των προθέσεων.

 

Γράφει ο ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ

fkaramitsos@yahoo.gr

Powerd By  

Εκδοτης & Διευθυντης:
Φωτεινή Τζέκα - Παπαγεωργίου