Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2021 07:41
Τελευταία Ενημέρωση: 04 Απριλίου 2018
Αποχρώσεις

Αποχρώσεις

Off

Κάποια στιγμή να μην θάβουμε ούτε το υπόλειμμα από τα σκουπίδια

Η ολοκλήρωση της Μονάδας Αστικών Στερεών Αποβλήτων τους επόμενους μήνες θα αλλάξει τελείως όσα γνωρίζουμε για τη διαχείριση των σκουπιδιών στην Ήπειρο. Στην ουσία θα μπει μπροστά αυτό που αποκαλείται ολοκληρωμένο πρόγραμμα διαχείρισης το οποίο περιλαμβάνει κι άλλα επίπεδα, όπως οι σταθμοί μεταφόρτωσης, τα «πράσινα» σημεία, οι ΧΥΤΑ που θα έχουν αντικείμενο μόνο το υπόλειμμα της διαχείρισης (ΧΥΤΥ), τα κέντρα ανακύκλωσης. Ένας ολόκληρος κόσμος, πρωτόγνωρος για τα τοπικά δεδομένα.

 

Η Ήπειρος, όπως και όλες οι ελληνικές περιφέρειες, οι δήμοι και τα χωριά, έχασαν την ευκαιρία στα τέλη του ’90 να περάσουν σε συστήματα διαχείρισης των σκουπιδιών τους με αμιγώς αυτοδιαχειριστικά και τοπικά στοιχεία. Υπήρχε ακόμα η δυνατότητα, τουλάχιστον έξω από την Αθήνα και τις μεγάλες πόλεις, να γίνει η διαχείριση σε μικρή κλίμακα. Κανείς όμως δεν θέλησε ένα τέτοιο σχέδιο. Με το που άρχισαν οι προτάσεις για χωροθέτηση ΧΥΤΑ, όλοι σχεδόν είπαν «μακριά από εμάς».

 

Εκείνη η άρνηση οδήγησε στο σημερινό σχέδιο, το οποίο έχει πάντως κάποια στοιχεία περιφερειακής αυτοδιαχείρισης. Είναι αξιοσημείωτο μάλιστα, ότι ακόμα και αυτός ο σχεδιασμός δεν έχει προχωρήσει σε μεγάλες περιοχές της χώρας. Η Ήπειρος πρωτοπορεί.

Η διαδικασία που ακολουθήθηκε της παραχώρησης της Μονάδας σε ιδιώτες, λόγω κυρίως του υψηλού κόστους κατασκευής, δημιουργεί επίσης νέα δεδομένα.

 

Το τι θα γίνει κανείς δεν μπορεί να το ξέρει. Η ανησυχία για υψηλό κόστος που θα μεταφερθεί στις πλάτες των δημοτών, είναι εύλογη, υπάρχουν όμως περιθώρια κινήσεων για τους Δήμους ώστε να μειωθεί το κόστος, κυρίως μέσω της ανακύκλωσης. Το σημαντικότερο όμως όλων είναι να ξεκαθαριστούν για μία ακόμα φορά οι στόχοι. Ο βασικότερος όλων είναι να φτάσει ένα σημείο που να μη θάβεται τίποτα, ούτε καν το υπόλειμμα. Οι ΧΥΤΥ πρέπει να κλείσουν κάποια στιγμή και τα πάντα να οδηγούνται στη διαχείριση. Είναι πολύ δύσκολο για την Ελλάδα αλλά εφικτό. Και βέβαια πρέπει να μειωθούν τα σκουπίδια που παράγουμε- που είναι βέβαια μία άλλη συζήτηση- όπως και τα σκουπίδια και εν γένει τα απόβλητα που βρίσκονται εκτός συστήματος. Αυτοί οι στόχοι προάγουν το ηθικό επιχείρημα της προστασίας του περιβάλλοντος και έμμεσα μειώνουν το κόστος της αστικής ζωής αυξάνοντας την ποιότητά της. Αλλά θέλουν πολλή δουλειά από όλους τέτοιοι στόχοι. 

 

Πώς επιταχύνεται η φτώχεια

Ακούω κόσμο που τα βγάζει πέρα με 550 ευρώ το μήνα σύνταξη να εκφράζει δυσαρέσκεια. Φυσικά δεν απαντώ τίποτα, τι να απαντήσω; Έχουν όλο το δίκιο με το μέρος τους. Με τόσα λεφτά δεν ζεις κι ας ζουν σήμερα από αυτή τη μία σύνταξη ολόκληρες οικογένειες. Ακούω και κόσμο όμως που έχει συντάξεις και μισθούς πολύ πάνω από 1000 ευρώ να φωνάζουν περισσότερο ακόμα. Κι αυτοί έχουν δίκιο, αλλά όχι όλο το δίκιο. Γιατί προέχουν οι πολύ φτωχοί, δεν γίνεται αλλιώς.

 

Ένα σύστημα κάλυψης των πολύ φτωχών έχει πάντως αρχίσει να διαμορφώνεται. Κατάφερε το κράτος μετά από οχτώ χρόνια κρίσης να έχει αυτοματισμούς που να δίνουν στον ανέστιο μία κάρτα για τρόφιμα και 100 ευρώ το μήνα ή το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Πολλοί που τα έχουν ανάγκη κι αυτά δεν το ξέρουν ακόμα πώς να επωφεληθούν. Γιατί στην Ελλάδα όπως και σε όλον τον ευρωπαϊκό Νότο, λειτουργεί ακόμα και σήμερα ένα σύστημα οικογενειακής προστασίας. Αλλά δυστυχώς μας τελειώνει κι αυτό. Πεθαίνει ο ηλικιωμένος γονιός και μένει ο προστατευόμενος μεσήλικας γιος ή η κόρη, συχνά με πολλά προβλήματα υγείας, χωρίς κανένα έσοδο. Ναι, είναι πολύ θετική η ελεύθερη πρόσβαση στα νοσοκομεία, αλλά η πτώση προς το βάραθρο της απόλυτης φτώχειας είναι πολύ μεγάλη.

 

Και είναι πολύ αντιφατικό να εκσυγχρονίζεται το σύστημα αντιμετώπισης της φτώχειας, αλλά να αποκαλύπτεται πως η φτώχεια γίνεται πιο τρομακτική  σε σχέση με το «παραδοσιακό» παρελθόν. Περιμένουμε να αυξηθεί στο μέλλον η οικονομία και να υπάρχουν πόροι, αλλά όλα προς το παρόν μοιάζουν σκοτεινά. 

Γράφει ο ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ

fkaramitsos@yahoo.gr

Powerd By  

Εκδοτης & Διευθυντης:
Φωτεινή Τζέκα - Παπαγεωργίου