Πολιτισμός

Το ίχνος μιας λεπτής αύρας του ανθρώπου

Off

To διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη αποκτά άλλες διαστάσεις στη θεατρική σκηνή. Τι να περιμένει να δει ο θεατής, είτε έχει διαβάσει το διήγημα είτε όχι;

Η παράσταση της Όλιας Λαζαρίδου διευρύνει – την ήδη ανοικτή σε διακυμάνσεις ψυχικές και σωματικές – γλώσσα και γραφή του Παπαδιαμάντη. Με αυτό το στοιχείο ως πλοηγό, αλλά και στέρεο αποτύπωμα η παράσταση αποπειράται να αφήσει ένα ίχνος μιας λεπτής αύρας του ανθρώπου κατά το διάστημα της αποχώρησης από τον κόσμο.

 

Η πορεία της παράστασης δείχνει ότι έχει ανοίξει έναν διάλογο με το κοινό. Τι νομίζετε ότι είναι αυτό που αναδεικνύεται μέσα από το έργο και την παράσταση και αγγίζει την εποχή μας;

Η δυνατότητα μιας μετάβασης σε ένα κόσμο αγάπης, όπου τίποτε περισσότερο δεν επιβεβαιώνεται από το ανεπιβεβαίωτο της περιπτώσεώς της, δηλαδή του μη αναμενόμενου έναντι αυτής της αγάπης που ουσιαστικά οδηγείται σε απομόνωση, του εαυτού που θυσιάζεται.

 

Πολλά κείμενα της λογοτεχνίας μεταφέρονται στο θέατρο. Πώς είναι αυτή η εμπειρία για έναν ηθοποιό;

Ένας ηθοποιός καλείται να διανύσει μια απόσταση, προκειμένου να διακρίνει-  και εάν εφόσον γίνει- τη δυνατότητα του ρόλου του, ως μια πρακτική ικανότητα καθημερινότητας σε απόσχιση. Κάπως έτσι συμβαίνει και εδώ.

Συνέντευξη ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ

Είσοδος

Powerd By  

Εκδοτης & Διευθυντης:
Φωτεινή Τζέκα - Παπαγεωργίου