Αποχρώσεις

Αναγκαία η διακριτή πολιτική και η ατζέντα δράσεων

Off

Τώρα που αυξάνεται το πολιτικό θερμόμετρο γύρω από τις υποψηφιότητες για τις τοπικές εκλογές, αντιλαμβάνεσαι ότι ο χρόνος είναι πολύ μακρύς. Οι εκλογές θα γίνουν τον… Μάιο και όχι τον Δεκέμβριο όπως μας κάνουν να νομίζουμε οι εξελίξεις. Τώρα βέβαια μπορεί κάποιος να το δει θετικά αυτό το μεγάλο διάστημα. Να ολοκληρωθούν οι παρατάξεις, να ξεκαθαρίσει το τοπίο και μετά να ασχοληθούμε με το πρόγραμμα, τις προτάσεις, τη συζήτηση για την πόλη και την περιφέρεια. Μάλλον όμως δύσκολα θα γίνει κάτι τέτοιο.

 

Γιατί οι παλιές συνήθειες δεν κόβονται εύκολα. Και βλέπουμε ήδη αυτές τις παλιές συνήθειες να επανέρχονται, συχνά υπό άλλους τίτλους πιο πιασάρικους, όπως «επικοινωνία», «προώθηση» κλπ. Το πιο πιθανό σενάριο που θα δούμε είναι οι εκλεγμένοι να παρουσιάζουν το «έργο τους», χωρίς πολλά πολλά και οι νέοι υποψήφιοι ή οι αντίπαλοι να υπονομεύουν το όποιο έργο. Είναι πιο εύκολο έτσι κι όλοι θα νομίζουν ότι «κάνουν πολιτική».

 

Τι έχει αλλάξει σε σχέση με το παρελθόν; Παλιά, έπαιζε μεγάλο ρόλο το κόμμα και η πολιτική κατεύθυνση του υποψηφίου ή και του ψηφοφόρου. Ήξερες ποιος είναι αριστερός, δεξιός ή ΠΑΣΟΚ. Πρόσεξαν όμως όλοι ότι ειδικά στις δημοτικές εκλογές, οι πολίτες ψηφίζουν και με άλλα χαρακτηριστικά, όπως είναι τα συγγενικά δίκτυα, τα μικρά συμφέροντα, τις φιλικές σχέσεις. Πιο προσωπικά δηλαδή. Ε, με τα χρόνια το τερματίσαμε κι αυτό. Τώρα ψάχνουν μαθαίνω, όλοι το ποιος έχει «δεξαμενές» ψήφων για να τον βάλουν στο ψηφοδέλτιο ή πώς θα επηρεάσουν το κοινό της απέναντι παράταξης. Μόνος στόχος η πάση θυσία εκλογή. Μετά θα αρχίσουν πάλι να μας λένε, πόσο ξεχωριστοί και διαφορετικοί είναι από τους άλλους.

 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι παλιές ιδεολογικές γραμμές έχουν πέσει, και τα κόμματα δεν λένε και πολλά πολλά. Όμως η πολιτική έχει ακόμα την αυτονομία της. Και θα θέλαμε να δούμε υποψηφίους να δηλώνουν ένα διακριτό πολιτικό λόγο για τα μεγάλα και μικρά θέματα της ζωής μας, όπως και να έχουν μια καθαρή ατζέντα με μία σειρά από δράσεις και παρεμβάσεις που ιεραρχούν ως σημαντικές. Αν συνέδεαν κιόλας την πολιτική γραμμή με τις τεχνοκρατικές παρεμβάσεις θα ήταν ακόμα καλύτερα. Γιατί κατά τα άλλα είμαστε σίγουροι ότι όλοι οι υποψήφιοι (εξαιρούμε εννοείται τους νεοναζιστές) θέλουν το καλό της πόλης και της Ηπείρου. 

 

Από πού πάνε για τον Μώλο

Την Κυριακή χρειάστηκε να κατέβω δύο φορές στο Μώλο. Μία το πρωί που δεν ήξερα ότι θα είναι κλειστό το Σουφαρί Σεράι για την έκθεση της Μπιενάλε και μία το απόγευμα που άνοιξε η έκθεση. Και τις δύο φορές, δεν μπορούσες να παρκάρεις εύκολα στο παραλίμνιο. Είναι παγιωμένο πια, ότι στο χώρο κινούνται συνέχεια αυτοκίνητα, παρκάρουν ή προσπαθούν να το κάνουν, φεύγουν κι έρχονται.

 

Η κατάσταση είναι πρωτόγνωρη κι έχει να κάνει με το αυξημένο τουριστικό ενδιαφέρον για την πόλη. Κι αυτό μόνο θετικό μπορεί να είναι. Διακρίνεις όμως πια και τα προβλήματα, προβλήματα που είναι βέβαια πολύ γνωστά σε πόλεις όπως η Κέρκυρα ή το Ηράκλειο από χρόνια που συγκεντρώνουν μεγάλα πλήθη.

 

Από αυτή τη σκοπιά, ίσως να έπρεπε να γίνει κάποια πρόβλεψη. Γιατί δεν αντέχεις σήμερα παρά οριακά, τα λεωφορεία ας πούμε, τι θα γίνει αν αυξηθούν κατά 30% που είναι ένας ρεαλιστικός στόχος; Κι ακόμα περισσότερο, πρέπει να μας προβληματίσει και η σχέση των κατοίκων της πόλης με την πόλη τους που γίνεται σταδιακά και πόλη των τουριστών ή των επισκεπτών της μίας ώρας πέρασμα για καφέ.

Γράφει ο ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ

fkaramitsos@yahoo.gr

Powerd By  

Εκδοτης & Διευθυντης:
Φωτεινή Τζέκα - Παπαγεωργίου