Αποχρώσεις

Ας προετοιμαζόμαστε και για τις συνέπειες του τουρισμού

Off

Μπορεί να λέμε πολλά εδώ στα Γιάννενα για τον τουρισμό και την αύξηση των επισκεπτών, αλλά στην πράξη είμαστε πολύ μακριά ακόμα από το αλλάζει τελείως η ζωή της πόλης από ένα φαινόμενο τόσο επιδραστικό όπως ο τουρισμός. Περιοχές όπως η Ρόδος, η Κέρκυρα, η Σαντορίνη ή η Κρήτη θα είχαν πολλά να μας διηγηθούν. Πολλά που δεν τα βλέπουμε καν κι εμείς ως τουρίστες όταν επισκεπτόμαστε τέτοιες περιοχές, γιατί ζούμε σε προστατευμένο περιβάλλον και για μικρό χρονικό διάστημα και σπάνια αναρωτιόμαστε τι συμβαίνει έξω από εμάς. 

 

Τα τελευταία χρόνια ο τουρισμός χαρακτηρίζεται κι από ένα όλο και πιο αυξανόμενο αρνητικό πρόσημο. Το τελευταίο φαινόμενο των βραχυχρόνιων μισθώσεων στις κατοικίες, ενέτεινε τη συζήτηση. Παρ’ όλα αυτά, τέτοιες συζητήσεις δεν μπορεί να γίνονται αποσπασματικά γιατί υπάρχει ο κίνδυνος της αντιπαράθεσης μόνο των αντικρουόμενων συμφερόντων, που δεν αφορά το κοινωνικό σύνολο. Επίσης, οι νέες τάσεις, μπορεί να έχουν αρνητικές συνέπειες όπως γίνεται με την αύξηση των ενοικίων στις περιοχές με τουριστικό ενδιαφέρον, παράλληλα επιτρέπουν την άμεση πρόσβαση σε πολύ κόσμο και ιδιαίτερα τους νέους.

 

Αυτό που πρέπει να αντιληφθούμε είναι ότι ο τουρισμός αποτελεί βαριά βιομηχανία και υψηλής έντασης τμήμα της παγκόσμιας αγοράς. Και όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν μπορείς να πάρεις μόνο τα οφέλη, αλλά πρέπει να αντιμετωπίσεις και τα μείον. Και σε περιοχές όπως τα Γιάννενα και η Ήπειρος, υπάρχει ακόμα ο χρόνος να προετοιμαστούμε για τις αλλαγές που μπορεί να επιφέρει μία σημαντική αύξηση του τουρισμού. 

 

Μεγαλώνοντας χωρίς να απελευθερώνεσαι 

Όταν έχεις κάνει κάποιους κύκλους στη ζωή, όταν έχεις συμπληρώσει κάμποσα ένσημα του βίου, πώς αντιμετωπίζεις τις προκλήσεις, τι προβάλλεις ως υπαρξιακή αναγκαιότητα;

Το πιο λογικό θα ήταν να μπορέσεις, να επιδιώξεις στη συνέχεια να υλοποιήσεις αυτά που ήθελες, αλλά δεν μπόρεσες παλιότερα, να γίνεις κάτι πιο κοντά σε αυτό που ονειρεύτηκες όταν ήσουν νέος. Όσο ονειρευόσουν τέλος πάντων νέος, γιατί πολλοί μπερδεύουν τα όνειρα με τα θέλω.

 

Κι όμως, δεν γίνεται το πιο λογικό. Οι πιο πολλοί συνεχίζουμε με τις μικρές μας ζωές. Κοιτάμε ακόμα να τη βολέψουμε, σχεδιάζουμε πώς θα ρίξουμε τον απέναντι με την πρώτη ευκαιρία, πώς θα τα καταφέρουμε μόνοι μας κι ας καεί το σύμπαν, μας ενοχλεί πάντα το καλό των άλλων, κάρφος των οφθαλμών μας πάντα οι άλλοι. Και αν προσέξουμε καλύτερα, όσο μεγαλώνουν πολλοί, μαραζώνουν κιόλας, από μέσα τους αλλά κι απ’ έξω, το σώμα τους μαζεύει σαν την ψυχή τους.

 

Και οι περισσότεροι ούτε καν άξιοι της κακίας δεν γίνονται, παρά κολυμπάνε στη μετριότητα και την αδράνεια, μην αντέχοντας σταδιακά κανέναν, ούτε τον εαυτό τους.

Το να μεγαλώνεις αλλά να μην μπορείς να απελευθερωθείς είναι η κόλασή μας επί της γης. Κι ας μην την αντιλαμβανόμαστε ποτέ ως τέτοια. 

Γράφει ο ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ

fkaramitsos@yahoo.gr

Powerd By  

Εκδοτης & Διευθυντης:
Φωτεινή Τζέκα - Παπαγεωργίου