Αποχρώσεις

Το κλίμα και ο χρόνος θα διαμορφώσουν την πλειοψηφία

Off

Μετά τον πρώτο κύκλο μετεκλογικών δηλώσεων του Θωμά Μπέγκα και του Μωυσή Ελισάφ στο ITV δεν φάνηκε να είναι πολύ θερμή η πιθανότητα συνεργασίας των δύο παρατάξεων που έχουν και τις περισσότερες έδρες στο νέο δημοτικό συμβούλιο. Είναι βέβαιο ότι το κλίμα των ημερών διαμορφώνεται ακόμα από την προεκλογική ένταση που ειδικά μεταξύ των δύο συγκεκριμένων παρατάξεων ήταν μεγαλύτερη.

 

Για να έχουμε μια εικόνα για τη νέα δημοτική αρχή, θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει κάποια νομική δέσμευση που να επιβάλλει μία εκ των προτέρων συμφωνία για τη δημιουργία πλειοψηφίας. Ο νέος δήμαρχος μπορεί να προχωρήσει στη συγκρότηση των οργάνων και των διοικητικών συμβουλίων, μπορεί να προχωρήσει και σε αποφάσεις κι εφόσον χρειαστεί να ζητήσει την πλειοψηφία εντός του δημοτικού συμβουλίου σε κάθε συνεδρίαση.

 

Κάτι τέτοιο όμως μοιάζει δύσκολο να επαναλαμβάνεται επί τέσσερα χρόνια χωρίς να προκαλέσει προβλήματα. Από την άλλη πλευρά δύσκολα και οι μεγάλες παρατάξεις του Θωμά Μπέγκα και της Τατιάνας Καλογιάννη θα μείνουν επί τέσσερα χρόνια στην αντιπολίτευση χωρίς να αναζητήσουν δυνατότητες συμμετοχής στη διοίκηση του δήμου.

 

Πώς θα ληφθούν οι αποφάσεις μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο; Θα χρειαστεί χρόνος, θα χρειαστεί ένα διάστημα που θα επιτρέψει να πέσουν οι τόνοι. Κι όταν γίνουν λίγο πιο πολιτικά και ρεαλιστικά, θα ανοίξει και η συζήτηση. Στην οποία προφανώς και δικαιούνται και μπορούν να συμμετέχουν και οι μικρότερες παρατάξεις που έχουν επίσης ένα σημαντικό αριθμό εδρών. 

 

Θέλει και ο τόπος το ενδιαφέρον του αλλιώς

Με τα πρώτα μνημόνια άνοιξε η συζήτηση για το ποιες δομές του Δημοσίου πρέπει να λειτουργούν στην ελληνική περιφέρεια. Τα πρώτα θύματα ήταν τα σχολεία στα χωριά, οι Εφορίες, αλλά και άλλες υπηρεσίες. Σήμερα φτάσαμε ακόμα και ιδιωτικές εταιρίες όπως οι τράπεζες να κλείνουν υποκαταστήματα ενώ συνεχίζει η «μείωση» του Δημοσίου αν κρίνουμε από την υπόθεση με το Στρατοδικείο.

 

Από την πρώτη στιγμή προσωπικά ήμουν κατά των «λουκέτων» παρά το γεγονός ότι όντως το κόστος μπορεί να ήταν υψηλό. Με ενοχλούσε και με ενοχλεί αυτή η λογική του μάνατζερ που βλέπει μόνο νούμερα και τίποτα παραπάνω., Γιατί το κλείσιμο ενός σχολείου στα σύνορα δεν είναι μόνο ο κόπος του μαθητή που θα παίρνει ένα λεωφορείο για τη γειτονική πόλη. Είναι η αίσθηση που έχει η οικογένειά του και η τοπική κοινότητα ότι απομονώνεται, ότι ερημώνει ο τόπος.

 

Άρα το πρόβλημα της βιωσιμότητας του Δημοσίου δεν είναι μόνο λογιστικό, και τεχνοκρατικό. Πρέπει να βλέπουμε και την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων, ειδικά εκείνων που τους θέλουμε για να στηριχθεί η «μέσα» Ελλάδα. Πόσο μάλλον που όπως φαίνεται πιο κοστοβόρο και ανορθολογικό μπορεί να είναι το Δημόσιο σε μία μεγάλη πόλη. 

Γράφει ο ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ

fkaramitsos@yahoo.gr

Είσοδος

Powerd By  

Εκδοτης & Διευθυντης:
Φωτεινή Τζέκα - Παπαγεωργίου