Αποχρώσεις

Υπάρχει πολιτική χωρίς πολιτική;

Off

Δεν μπορεί να προχωρήσει η πολιτική χωρίς καθαρές στοχεύσεις. Αλλά ας μην γενικολογούμε, πάμε κατευθείαν στο παράδειγμα.

Ο Σάντσεθ, ηγέτης των Σοσιαλιστών στην Ισπανία και πρωθυπουργός,  δημιούργησε ένα μείζον πολιτικό πρόβλημα επειδή δεν ήθελε μετά τις προηγούμενες εκλογές να δώσει ισχυρά προνόμια στην κυβέρνηση στους Ποδέμος. Οδήγησε τη χώρα σε νέες εκλογές, επιθυμώντας προφανώς να αποδυναμώσει όχι μόνο τη ριζοσπαστική αριστερά, αλλά και τη δεξιά πτέρυγα και εν μέρει το κατάφερε αφού μειώθηκαν τα ποσοστά των Ποδέμος και συνετρίβη το κόμμα των Πολιτών (πάλαι ποτέ ελπίδα των δεξιών φιλελευθέρων και στην Ελλάδα). Όμως δεν πήγε καλύτερα το κόμμα του, οι Σοσιαλιστές, ενώ πήγε εξαιρετικά καλά η ακροδεξιά. Κατά συνέπεια οι Σοσιαλιστές στην Ισπανία έκαναν μια τρύπα στο νερό, ελλείψει σχεδίου διακυβέρνησης με προοδευτικό πρόσημο. Τώρα, προσπαθούν να καλύψουν το κενό με μία κυβέρνηση με τους Ποδέμος, από χειρότερη θέση, αλλά με την ελπίδα ότι το ξεκαθάρισμα έστω αδρά της πολιτικής γραμμής θα δώσει και μία ώθηση στο εγχείρημα, το οποίο φυσικά και ενδιαφέρει τις προοδευτικές δυνάμεις στην Ευρώπη, όπως και την Ελλάδα.

 

Το σχήμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από την απέναντι πλευρά, της κεντροδεξιάς που αν θέλει να πλειοψηφήσει, πρέπει να κάνει τις δικές της οριοθετήσει και να μην ψαρεύει σε θολά νερά. 

Το πρόβλημα ξεκινάει από την υποχώρηση κατ’ αρχάς των Σοσιαλιστικών- σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων που κάποτε κυβερνούσαν σε όλη την Ευρώπη, αλλά τώρα έχουν μειωμένη επιρροή. Όμως και η Δεξιά, βλέπει δίπλα της να δυναμώνουν ακροδεξιά κόμματα, αλλά και νέου τύπου κόμματα όπως του Μακρόν που επικαλούνται μία ουδετερότητα και ένα «νέο» πρόταγμα, αν και οι πρακτικές τους είναι παλιές αν κρίνουμε από τη στάση του Γάλλου προέδρου στην εκλογή της Επιτροπής της ΕΕ ή τη διεύρυνση με τα Δυτικά Βαλκάνια. Κλασικοί τακτικισμοί παλιάς κοπής.

Τέλος πιο δίπλα, είναι ακόμα πιο νέου τύπου κόμματα από τον ΣΥΡΙΖΑ ως τα 5 αστέρια στην Ιταλία, που κινούνται σε ένα ευρύ φάσμα από την αριστερά ως τη δεξιά και μοιάζει να μην δεσμεύονται από παλαιά πρότυπα.

 

Μέσα σε αυτό το κλίμα, κάποιοι λένε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν αυστηρές πολιτικές και ιδεολογικές οριοθετήσεις. Άλλωστε κινδυνεύουν να καταπέσουν λόγω έλλειψης πλειοψηφιών και την ανάγκη πολύπλοκων συμμαχιών για να γίνουν κυβερνήσεις. Μπορεί.

Πάντως νικητές υπάρχουν κι ας μην προέρχονται από το χώρο της πολιτικής. Οι τράπεζες κάνουν ό,τι θέλουν. Οι πολυεθνικές πιστεύουν ότι το χρήμα δεν έχει πατρίδα και αρνούνται συχνά οποιαδήποτε φορολογική συμμόρφωση υπέρ των εθνικών οικονομιών. Και νέες χώρες στον πλανήτη αναδύονται ως φορολογικοί παράδεισοι, ή ως κόλαση των εργασιακών δικαιωμάτων. Πώς μπορεί η πολιτική και ειδικά η πολιτική στην Ευρώπη να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα φαινόμενα. Και μάλιστα πώς θα τα αντιμετωπίσει χωρίς πολιτικό ή ιδεολογικό πρόγραμμα; 

 

 

Σεβασμός όλων προς όλους

Η κυβέρνηση έκανε λάθος με την προσπάθεια επαναφοράς της ποινής για βλασφημία. Και η γρήγορη υποχώρησή της κάτω από τις μαζικές αντιδράσεις, έδειξε ότι δεν είχε επεξεργασμένο σχέδιο και κυρίως ότι δεν προσπάθησε να πείσει ότι στις προθέσεις της ήταν η προστασία των μειονοτήτων και των θρησκειών. Αν θέλεις να προστατευθεί σήμερα το θρησκευτικό αίσθημα όλων των κατοίκων της χώρας, προσπαθείς να δεις τι προβλέπει ο αντιρατσιστικός νόμος και πώς μπορεί να βελτιωθεί. Γιατί κατά τα άλλα η βλασφημία προέρχεται από μία παράδοση που ήθελε να επιβάλλει τη λογοκρισία και την απουσία οποιασδήποτε κριτικής. Δεν είναι και τόσο παλιά η δίωξη καλλιτεχνών για προσβολή των θείων.

 

Η κουλτούρα σεβασμού των θρησκειών και της πίστης του άλλου, είναι μία πολύ σοβαρή υπόθεση που χρειάζεται προφανώς και νομοθετική κάλυψη, αλλά κυρίως χρειάζεται να δοθεί το βάρος στην εκπαίδευση της νέας γενιάς όπως και στην ορθή ενημέρωση της κοινής γνώμης. Το να γνωρίζει σήμερα ο Έλληνας πολίτης τι πρεσβεύουν οι μεγάλες θρησκείες του κόσμου, είναι ένα κρίσιμο εφόδιο στην αντιμετώπιση της ξενοφοβίας και του κάθε είδους ρατσισμού. 

 

Όποιος σέβεται την ανθρώπινη υπόσταση και τα ανθρώπινα δικαιώματα- πράγματα άλλωστε που προβλέπονται από τους ελληνικούς νόμους και το Σύνταγμα, δεν θα σκεφτεί καν να προσβάλλει τον θεό κανενός και καμία θρησκεία. 

Γράφει ο ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ

fkaramitsos@yahoo.gr

Powerd By  

Εκδοτης & Διευθυντης:
Φωτεινή Τζέκα - Παπαγεωργίου