Αποχρώσεις

Το διαρκές μήνυμα της ζωής

Off

Δευτέρα το βράδυ παρακολουθώ μία παλιότερη εκπομπή της «Μηχανής του Χρόνου» του Χρήστου Βασιλόπουλου, για τα θύματα του Πολυτεχνείου με μαρτυρίες και πολλά τεκμήρια.

Πρόσεξα αυτή τη φορά ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο: Οι συγγενείς των εκτελεσθέντων που έλεγαν πως την επόμενη μέρα τους προσέγγιζαν διάφοροι από τη χούντα και τους έταζαν αποκατάσταση και βοήθειες, ότι «εδώ είμαστε εμείς» για να μην προχωρήσουν σε καταγγελίες. 

 

Μου θύμισε αυτό, τον βασανιστή του Περικλή Κοροβέση στους «Ανθρωποφύλακες» που στο τέλος του έλεγε να βγουν και κανά βράδυ να τα πιούνε σε καμιά ταβέρνα. 

Αυτή η αίσθηση που άφηνε η χούντα ότι ο θάνατος δεν είναι σημαντικός, ότι τα βασανιστήρια είναι απλώς μία δουλειά, ότι όλα βολεύονται, ότι όλα γίνονται αν πάψεις να μιλάς, αν ελέγξεις τα σώμα, αν υποτάξεις την ψυχή σου στον μέσο όρο αυτής της απέραντης ερημιάς, της ισοπέδωσης που φέρνει ο φασισμός στους ανθρώπους. 

 

Το Πολυτεχνείο ήρθε και έσπασε τη σιωπή με τους ήχους και τις φωνές των νέων παιδιών, με την παρουσία του σώματος, αυτήν την έντονη σωματικότητα της ύπαρξης που στέκεται και λέει «ναι στη ζωή», γι’ αυτό και η απάντηση της εξουσίας εκείνα τα βράδια ήταν αυτός ο πολύς σκληρός θάνατος των εκτελέσεων στη μέση του δρόμου και των δολοφονιών με όπλα από τις ταράτσες με την προσδοκία ότι θα συνθλίψουν τα σώματα και θα εξαφανίσουν το χρόνο.

 

Οι δίκες της χούντας και του Πολυτεχνείου ήρθαν μετά να αποκαταστήσουν σε ένα πρώτο θεσμικό επίπεδο, την πρωτοκαθεδρία, το δίκιο της ζωής επί του θανάτου.

Ήταν όμως τελικά η μνήμη που διέσωσε και διασώζει αυτό το αίσθημα της νίκης της ζωής και του σώματος όπως αποτυπώθηκε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου. Γι’ αυτό και κρατιέται πάντα φρέσκια και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι πια της δημοκρατίας.

 

 

Τα τραγούδια που αντέχουν

Το "Σφαγείο" είναι ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη που το ακούμε στις επετείους του Πολυτεχνείου από τον Αντώνη Καλογιάννη όπως μας το παρέδωσε ο Νίκος Κούνδουρος στα "Τραγούδια της Φωτιάς" το 1975 με τις μεγάλες συναυλίες μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Το έλεγε εκείνη την περίοδο και η Μαρία Φαραντούρη και το έχουν πει κι άλλοι έκτοτε.

Μιλά για τον Ανδρέα (Λεντάκη) και όλα τα παιδιά που βασανίσθηκαν και χάθηκαν από την ελληνική χούντα, όπως μιλά σε έναν στίχο του για τη γλώσσα που δεν κρατιέται ποτέ βουβή αν έχει κάτι να πει…

 

Τα τραγούδια και η ελληνική μουσική των μεγάλων μας συνθετών συνεπήραν τον κόσμο μετά το ’70 και ταυτίστηκαν με εκείνη τη μεγάλη περιπέτεια της δημοκρατίας και των αγώνων για ένα καλύτερο αύριο. Με τα χρόνια άλλαξαν πολλά, κάποιοι θεωρούν ότι εκείνοι οι αγώνες δεν έφεραν τα αποτελέσματα που προσδοκούσαν και ίσως και να μην πολυακούνε και τα τραγούδια πια.

 

Όμως η μουσική, όταν είναι καλή, έχει τον τρόπο της να συνεχίζει, να διατηρεί τη συγκίνηση, το πάθος, την ψυχή των δημιουργών της όπως περνάνε μέσα από τη μελωδία και τους στίχους. Και μοιάζει με ένα είδος κληρονομιάς που μας επιτρέπει ως παρακαταθήκη, να επιστρέφουμε, να τα ακούμε ξανά, να τα ανακαλύπτουμε. Δεν είναι μικρή αυτή η κληρονομιά. Το αντίθετο, είναι πολύ πλούσια. 

Γράφει ο ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ

fkaramitsos@yahoo.gr

ΑΡΧΕΙΟ

<>
ΔεΤρΤεΠεΠαΣαΚυ
   1234
567891011
19202122232425
2627282930  
       
15161718192021
22232425262728
293031    
       
       
       
    123
45678910
       
21222324252627
28293031   
       
      1
30      
   1234
567891011
       
282930    
       
     12
31      
  12345
2728293031  
       
2930     
       
    123
45678910
       
  12345
20212223242526
27282930   
       
      1
2345678
23242526272829
3031     
     12
17181920212223
       
  12345
6789101112
2728293031  
       
      1
23242526272829
3031     
    123
45678910
       
 123456
28293031   
       
      1
30      
   1234
567891011
12131415161718
       
293031    
       
     12
17181920212223
       
  12345
2728293031  
       
2930     
       
    123
45678910
11121314151617
25262728293031
       
    123
45678910
18192021222324
25262728   
       
 123456
28293031   
       
     12
24252627282930
31      
   1234
567891011
2627282930  
       
293031    
       
     12
       
  12345
13141516171819
2728293031  
       
      1
3031     
    123
45678910
       
 123456
28293031   
       
      1
9101112131415
30      
   1234
567891011
       
   1234
567891011
19202122232425
262728    
       
1234567
293031    
       
    123
45678910
11121314151617
25262728293031
       
  12345
27282930   
       
      1
3031     
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
       
14151617181920
28293031   
       
     12
31      
   1234
567891011
2627282930  
       
1234567
15161718192021
293031    
       
     12
17181920212223
       
  12345
2728293031  
       
  12345
20212223242526
2728     
       
      1
2345678
3031     
   1234
567891011
262728293031 
       
282930    
       
     12
24252627282930
31      
   1234
567891011
2627282930  
       
15161718192021
293031    
       
    123
45678910
       
  12345
20212223242526
27282930   
       
      1
2345678
3031     
    123
45678910
18192021222324
252627282930 
       
14151617181920
21222324252627
28293031   
       
1234567
29      
       
    123
45678910
25262728293031
       
 123456
21222324252627
28293031   
       
      1
9101112131415
30      
   1234
567891011
262728293031 
       
282930    
       
     12
24252627282930
31      
  12345
2728293031  
       
1234567
2930     
       
    123
45678910
       
  12345
6789101112
13141516171819
27282930   
       
      1
23242526272829
3031     
      1
232425262728 
       
   1234
567891011
       
15161718192021
22232425262728
293031    
       
     12
24252627282930
       
  12345
6789101112
2728293031  
       
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930     
       
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   
       

Είσοδος

Powerd By  

Εκδοτης & Διευθυντης:
Φωτεινή Τζέκα - Παπαγεωργίου